لغت نامه دهخدا
پاندین. [ ی ُ ] ( اِخ ) در اساطیر یونانی پادشاه داستانی آتن، پدر اِرِکتِه و پرُکنِه و فیل ُمِل.
پاندین. [ ی ُ ] ( اِخ ) در اساطیر یونانی پادشاه آتن،پسر سِک رُپس و لیک پسر اوست که سرزمین لیکیه بدو منسوب است. رجوع به ایران باستان ج 1 صفحه 741 شود.
