لغت نامه دهخدا
هجیمی. [ هَُ ج َ می ی ]( ص نسبی ) منسوب به محله هجیم بصره. ( از سمعانی ).
هجیمی. [ هَُ ج َ می ی ] ( اِخ ) عبیدبن عمرو الضریر الهجیمی، مکنی به ابوعبدالرحمان در محله هجیم بصره نزول کرد و بدان منسوب شد. از عطأبن السائب روایت کند و محمدبن سلام را از وی روایت است. ( اللباب فی تهذیب الانساب ).