هابش
لغت نامه دهخدا
هابش. [ ب ِ ] ( ع ص ) ورزنده. ( منتهی الارب ). || فراهم و گردآورنده. ( تاج العروس ) ( ناظم الاطباء ).
فرهنگ فارسی
ورزنده. یا فراهم و گرد آورنده.
هابش. [ ب ِ ] ( ع ص ) ورزنده. ( منتهی الارب ). || فراهم و گردآورنده. ( تاج العروس ) ( ناظم الاطباء ).
ورزنده. یا فراهم و گرد آورنده.