لغت نامه دهخدا
ناصر ترمذی. [ ص ِ رِ ت َ م َ ] ( اِخ ) ناصرالدین بن خواجه قطب الدین سرخسی. به روایت مؤلف روز روشن وی «به عین شباب در دور اکبر پادشاه به هندوستان آمده به رفاقت خان زمان سیستانی صاحب طبل و علم گردیدو هنگام بغاوت خان مذکور همراهش به قتل رسید». ( روز روشن ص 672 ). و نیز رجوع به نگارستان سخن ص 115 و سفینه خوشگو ذیل حرف ن و هفت اقلیم، اقلیم چهارم شود.
