لغت نامه دهخدا
( مکاظة ) مکاظة. [ م ُ کاظْ ظَ ] ( ع مص ) سخت مروسیدن در جنگ.کِظاظ. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). ملازمت طولانی و ممارست شدید در جنگ. ( از اقرب الموارد ).
( مکاظة ) مکاظة. [ م ُ کاظْ ظَ ] ( ع مص ) سخت مروسیدن در جنگ.کِظاظ. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). ملازمت طولانی و ممارست شدید در جنگ. ( از اقرب الموارد ).