لغت نامه دهخدا
( مناعفة ) مناعفة. [ م ُ ع َ ف َ ] ( ع مص ) معارضه نمودن در راه، یعنی یکی بر دیگری پیشی گرفتن خواستن. یقال: ناعفت الطریق؛ اذا عارضته. ( منتهی الارب ) ( از ناظم الاطباء ) ( از آنندراج ) ( از اقرب الموارد ).
( مناعفة ) مناعفة. [ م ُ ع َ ف َ ] ( ع مص ) معارضه نمودن در راه، یعنی یکی بر دیگری پیشی گرفتن خواستن. یقال: ناعفت الطریق؛ اذا عارضته. ( منتهی الارب ) ( از ناظم الاطباء ) ( از آنندراج ) ( از اقرب الموارد ).