لغت نامه دهخدا
( مقناءة ) مقناءة. [ م َ ن َ ءَ ] ( ع اِ ) جایی که آفتاب نرسد. مقناة. مقنوءة. مقنوة. ( منتهی الارب ) ( از آنندراج ) ( از ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).
برای دسترسی سریع و آسان میتوانید لغت یاب را نصب کنید
برای نصب لغت یاب در ios لطفا آیکون
را زده و گزینه Add to Home Screen را انتخاب کنید.
مایل به دریافت اعلان فال ویدیویی روزانه هستید؟