مقدمه شخصیه

مقدمه شخصی، پیشگفتار شخصی

[ویکی فقه] مقدمه شخصیه، به معنای قضیه شخصیه بکار رفته در مقدمات قیاس است.
مقدمه شخصیه، به مقدمه ای از مقدمات قیاس اطلاق می شود که از نوع قضیه شخصیه باشد. قضیه شخصیه می تواند به عنوان صغرای قیاس واقع شود، مثل: "هذا زیدٌ، و زیدٌ انسانٌ، فهذا انسانٌ"، و همین مقدار برای تصحیح اعتبار قضیه شخصیه کافی است.
مستندات مقاله
در تنظیم این مقاله از منابع ذیل استفاده شده است: • مظفر، محمدرضا، المنطق.• خوانساری، محمد، منطق صوری.• سبزواری، ملاهادی، شرح المنظومة.• فرصت شیرازی، میرزا محمد، اشکال المیزان.• علامه حلی، حسن بن یوسف، الجوهر النضید.• شیرازی، قطب الدین، درة التاج (منطق).• مجتهد خراسانی (شهابی)، محمود، رهبر خرد.• ابن رشد، محمد بن احمد، تلخیص کتاب العبارة.• شهاب الدین سهروردی، یحیی بن حبش، منطق التلویحات.• جرجانی، میر سید شریف، الکبری فی المنطق.• تفتازانی، عبدالله بن شهاب الدین، الحاشیة علی تهذیب المنطق.• قطب الدین رازی، محمد بن محمد، تحریر القواعد المنطقیه فی شرح رسالة الشمسیه.• مشکوةالدینی، عبدالمحسن، منطق نوین مشتمل بر اللمعات المشرقیه فی الفنون المنطقیه.