لغت نامه دهخدا
مغطش. [ م ُ طِ ] ( ع ص ) شب تاریک. ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). || ( اِخ ) خداوند عالم که شب را تاریک می گرداند. ( ناظم الاطباء ) ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ).
مغطش. [ م ُ طِ ] ( ع ص ) شب تاریک. ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). || ( اِخ ) خداوند عالم که شب را تاریک می گرداند. ( ناظم الاطباء ) ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ).