لغت نامه دهخدا
معثلب. [ م ُ ع َ ل ِ ] ( ع ص ) امر معثلب؛ کار نااستوار. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( از اقرب الموارد ). کار ناپیدا و نااستوار و بی ثبات. ( ناظم الاطباء ).
معثلب. [ م ُ ع َ ل َ ] ( ع ص ) شیخ معثلب؛ پیر پشت دو تا کرده از پیری. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). || نُؤی معثلب؛ گو گرداگرد خرگاه که کنار آن فرودریده باشد. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ). گودال اطراف خیمه که خراب شده باشد. ( از اقرب الموارد ).
