معتاق
لغت نامه دهخدا
معتاق. [ م ِ ]( ع ص ) کسی که اسب رها می نماید و تاخت می کند. || آن که به سختی و شتاب شکار می کند. ( ناظم الاطباء ) ( از فرهنگ جانسون ).
معتاق. [ م ِ ]( ع ص ) کسی که اسب رها می نماید و تاخت می کند. || آن که به سختی و شتاب شکار می کند. ( ناظم الاطباء ) ( از فرهنگ جانسون ).