مضطحی

لغت نامه دهخدا

مضطحی. [ م ُ طَ ] ( ع ص ) ( از «ض ح و» ) درچاشت درآینده. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ) ( ناظم الاطباء ). || آنکه در هنگام چاشت کاری می کند. ( ناظم الاطباء ).