مسلوط

لغت نامه دهخدا

مسلوط. [ م َ ] ( ع ص ) سبک رخسار. ( آنندراج ): رجل مسلوطاللحیة؛ مرد سبک رخسار. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). مرد تنک ریش. ( ناظم الاطباء ). سبک عارض.