لغت نامه دهخدا
مستعیذ. [ م ُ ت َ ] ( ع ص ) نعت فاعلی از استعاذة. معتصم و پناه گیرنده به کسی یا چیزی. ( اقرب الموارد ). رجوع به استعاذة شود.
مستعیذ. [ م ُ ت َ ] ( ع ص ) نعت فاعلی از استعاذة. معتصم و پناه گیرنده به کسی یا چیزی. ( اقرب الموارد ). رجوع به استعاذة شود.
پناه گیرنده به کسی و چیزی