لغت نامه دهخدا
مساعف. [ م ُ ع ِ ] ( ع ص ) نعت فاعلی از مصدر مساعفة. رجوع به مساعفة شود. || کمک کننده و مساعدت کننده. ( اقرب الموارد ). || قریب و نزدیک: مکان مساعف. صدیق مساعف. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ).
برای دسترسی سریع و آسان میتوانید لغت یاب را نصب کنید
برای نصب لغت یاب در ios لطفا آیکون
را زده و گزینه Add to Home Screen را انتخاب کنید.
مایل به دریافت اعلان فال ویدیویی روزانه هستید؟