مرموض
لغت نامه دهخدا
مرموض. [ م َ ] ( ع ص ) نعت مفعولی از مصدر رمض. رجوع به رمض شود. || شکم کفانیده با پوست آن در مغاکی بر سنگریزه های تفسیده زیر خاکستر گرم پخته گوسفند را. ( منتهی الارب ).
- لحم مرموض؛ گوشت به سنگریزه تافته زیر خاکستر گرم بریان کرده. ( یادداشت مرحوم دهخدا ).
فرهنگ فارسی
گوشت به سنگریزه تافته زیر خاکستر گرم بریان
جمله سازی با مرموض
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 فضای اتاق با آن نور کم و مه سنگین، حالتی مرموض و رازآلود به محیط بخشیده بود که هر کسی را به فکر فرو میبرد.
💡 در فیلمهای جنایی، معمولاً شخصیت اصلی با یک پرونده مرموض و پیچیده روبرو میشود که حل کردن آن نیاز به دقت و هوش بسیار بالایی دارد.
💡 برخورد عجیب و رفتار مرموض او با دوستان قدیمیاش باعث شده بود که همه در مورد انگیزههای واقعی او در این مدت شک و تردید کنند.