لغت نامه دهخدا
مراقعه. [ م ُ ق َ ع َ ] ( ع مص ) پیوسته خوردن می. ( منتهی الارب ). ملازم خمر بودن. دائم می خوردن. ( ازمتن اللغة ). مقلوب معاقرة است. ( از اقرب الموارد ) ( از متن اللغة ) ( از منتهی الارب ). رجوع به معاقرة شود.
برای دسترسی سریع و آسان میتوانید لغت یاب را نصب کنید
برای نصب لغت یاب در ios لطفا آیکون
را زده و گزینه Add to Home Screen را انتخاب کنید.
مایل به دریافت اعلان فال ویدیویی روزانه هستید؟