محمد بن محمدمهدی حاجی اشرفی

[ویکی فقه] حاجی اشرفی، محمدبن محمدمهدی مازندرانی بارفروشی، مشهور به حجت اشرفی و ملقب به حجةالاسلام، فقیه شیعی قرن سیزدهم و چهاردهم است.
وی در ۱۲۲۰ در قصبه اشرف (بهشهر) مازندران به دنیا آمد.
حاجی اشرفی بیش تر عمر خود را در بارفروش (بابُل کنونی) گذراند و در همان جا به تحصیل مقدّمات پرداخت.
فعالیت علمی
او عمدتآ نزد سعیدالعلماء مازندرانی دانش آموخت و از وی اجازه اجتهاد نیز گرفت.
در حوزه علمیه نجف از محمدحسن نجفی  معروف به صاحب جواهر و شیخ مرتضی انصاری بهره علمی برد و بعد از اتمام تحصیلات به بابل بازگشت و همان جا ساکن شد.
حاجی اشرفی در علوم حدیث، تفسیر، حکمت، کلام، فقه و اصول متبحر بود و عده ای از مردم ایران از او تقلید می کردند.
خصایص
او را صاحب کرامات، زاهد، عابد و خوش سخن وصف کرده و برخی او را متمایل به تصوف دانسته اند.
وفات
...