مجبوبه

لغت نامه دهخدا

( مجبوبة ) مجبوبة. [ م َ ب َ ] ( ع ص، اِ ) توشه دانی که بعض آن رابا بعض دوخته باشند. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ).

فرهنگ فارسی

توشه دانی