متفسح
لغت نامه دهخدا
متفسح. [ م ُ ت َ ف َس ْ س ِ ] ( ع ص ) وسیع و فراخ و گشاده. ( ناظم الاطباء ) ( از منتهی الارب )( از اقرب الموارد ). || کسی که جا میدهد. ( ناظم الاطباء ). || آن که به خوشی و وسعت نشانیده میشود. ( ناظم الاطباء ). و رجوع به تفسح شود.
جمله سازی با متفسح
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 او که در علوم ادبی تسلط زیادی داشت، همیشه سعی میکرد در مجالس رسمی با زبانی فصیح و به صورت متفسح سخن بگوید تا احترام بگیرد.
💡 سخنران با رویکردی متفسح، آیات و اشعار را با دقت و قواعد صحیح زبان عربی قرائت کرد که باعث شگفتزده شدن تمام حاضران در مجلس شد.
💡 برای رسیدن به جایگاه علمی بالا در حوزه دین، او سالها وقت خود را صرف مطالعه متون پیچیده و تمرین برای متفسح شدن در سخنرانی نمود.