متخوس
لغت نامه دهخدا
متخوس. [ م ُ ت َ خ َوْ وِ ] ( ع ص ) آن که گوشت و پیه وی پیدا باشد از فربهی. ( منتهی الارب ) ( از آنندراج ) ( از اقرب الموارد ) ( از ناظم الاطباء ).
متخوس. [ م ُ ت َ خ َوْ وِ ] ( ع ص ) آن که گوشت و پیه وی پیدا باشد از فربهی. ( منتهی الارب ) ( از آنندراج ) ( از اقرب الموارد ) ( از ناظم الاطباء ).