متأویات
کلمه «متأویات» واژه‌ای عربی است و در متون قدیمی فارسی و عربی به پرندگان اشاره دارد. این اصطلاح در منتهی الارب به عنوان نعت از «تأوت الطیر» ذکر شده و نشان‌دهنده گونه‌ای پرندگان است. در لغت‌نامه آنندراج و ناظم الاطباء، «متأویات» به معنای پرندگان فراهم آمده از هر جا یا مجموعه‌ای از پرندگان متنوع به کار رفته است. این واژه معمولاً برای بیان تنوع و گردآمدن پرندگان از نقاط مختلف به کار می‌رود. کاربرد آن بیشتر ادبی و توصیفی است و بار معنایی جمع و پراکندگی را منتقل می‌کند. همچنین، متأویات می‌تواند به معنای پرندگانی باشد که در یک مکان گرد آمده و ترکیبی از انواع گونه‌ها را تشکیل می‌دهند. به طور کلی، «متأویات» نشان‌دهنده مجموعه‌ای از پرندگان گردآمده و متنوع است و در متون لغوی و ادبی برای توصیف فراوانی و تنوع پرندگان استفاده شده است.
مترادف‌ها
تأویلات، تفسیرها، معانی
لغت نامه دهخدا
متأویات. [ م ُ ت َ ءَ وی یا ] ( ع ص ) طیر متأویات، نعت است از تأوت الطیر. ( از منتهی الارب ). پرندگان فراهم آمده از هر جا. ( آنندراج ) ( از ناظم الاطباء ). و رجوع به ماده قبل شود.
جمله سازی با متأویات
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 مفسران بزرگ در طول تاریخ تلاش کرده‌اند تا از طریق بررسی دقیق متن و سیاق کلام، به متأویات و معانی عمیق‌تر آیات الهی دست یابند.
💡 درک درست متأویات و لایه‌های پنهان مفاهیم فلسفی مستلزم داشتن دانش وسیع در زمینه‌های منطق، زبان‌شناسی و تاریخ الهیات است که زمان زیادی می‌طلبد.
💡 بحث پیرامون متأویات در مکاتب مختلف اسلامی، نشان‌دهنده غنای فکری و تلاش دانشمندان برای کشف حقایق پنهان در پس پرده‌های ظواهر کلام است.
