لغت نامه دهخدا
مئون. [ م ِ / م ُ ] ( ع عدد، ص، اِ ) ج ِ مائة. ( ناظم الاطباء ) ( اقرب الموارد ). ج ِ ماءة. ( منتهی الارب ). رجوع به مائة شود. || ( اِ ) سوره هایی از قرآن که هریک صد آیت یا کمی کمتر یا کمی بیشتر از صد آیت دارند. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ). سوره هایی هستنداز قرآن که پس از سوره های سبعالطوال آیند، و از آن رو بدین نام خوانده شده اند که هر سوره از آنها بیش از صد آیه یا نزدیک بدان دارد. ( فرهنگ فارسی معین ).