لغت نامه دهخدا
قبیطه. [ ق ُ ب َ طَ ] ( معرب، اِ ) ناطف است. ( تحفه حکیم مؤمن ). حلوائی است. ( فرهنگ نظام ). رجوع به قبیده و قبیته شود.
قبیطه. [ ق ُ ب َ طَ ] ( معرب، اِ ) ناطف است. ( تحفه حکیم مؤمن ). حلوائی است. ( فرهنگ نظام ). رجوع به قبیده و قبیته شود.
ناطف است. حلوائی است