لغت نامه دهخدا
( قاصیة ) قاصیة. [ ی َ ] ( ع ص ) مؤنث قاصی. دور: ارض قاصیة؛ زمین دور. || نعجة قاصیة؛ گوسپند کلان سال. ( ناظم الاطباء ). || ( اِ ) کرانه. ناحیه.
( قاصیة ) قاصیة. [ ی َ ] ( ع ص ) مؤنث قاصی. دور: ارض قاصیة؛ زمین دور. || نعجة قاصیة؛ گوسپند کلان سال. ( ناظم الاطباء ). || ( اِ ) کرانه. ناحیه.
(یَ یا یِ ) [ ع. قاصیة ] ۱ - (اِفا. ) مؤنث قاصی. ۲ - (اِ. ) ناحیه، کرانه.
کرانه، ناحیه.
قاصیة
مؤنث قاصی.
ناحیه، کرانه.