فلیکفر

کلمه‌ی «فَلْیَکْفُرْ» در زبان عربی به معنای «پس هر که می‌خواهد کافر شود» یا «اجازه داده شده است که کافر گردد» است. این واژه از فعل کفر گرفته شده و با پیشوند «فَ» و ضمیر امر «لی» به صورت امری مختص به شخص مخاطب جمع یا مفرد به کار می‌رود. معنای کلی آن در قرآن نشان‌دهنده‌ی اختیار و آزادی انسان در پذیرش یا رد دین و ایمان است. واژه «فَلْیَکْفُرْ» نشان‌دهنده‌ی اصل آزادی اراده و مسئولیت فردی در پذیرش حقایق دینی است. از نظر زبانی، این ترکیب به شکل امری است که به کسی اجازه می‌دهد عملی را انجام دهد، در اینجا «کافر شدن». برای مثال، در آیه ۲۹ سوره کهف آمده است: «وَقُلِ الْحَقُّ مِنْ رَبِّكُمْ ۖ فَمَنْ شَاءَ فَلْيُؤْمِنْ وَمَنْ شَاءَ فَلْيَكْفُرْ - و بگو دین حق همان است که از جانب پروردگار شما آمد، پس هر که می‌خواهد ایمان آورد و هر که می‌خواهد کافر شود». خداوند در این آیه مردم را به شناخت حق دعوت می‌کند، اما انتخاب ایمان یا کفر را به عهده‌ی خود انسان‌ها می‌گذارد و اجبار در ایمان‌آوری وجود ندارد.