لغت نامه دهخدا
( فئرة ) فئرة. [ ف ِءْ رَ / ف ِءَ رَ / ف َ ءِ رَ ] ( ع اِ ) نوعی از طعام زچه که از دانه شمبلید و خرما پزند. فُؤارة. ( منتهی الارب ).
فئرة. [ ف ِ ءَ رَ ] ( ع اِ ) ج ِ فَاءْر. موشان. موشها. فُئَر. فِئْران. رجوع به فَاءْر شود.
فئرة. [ ف َ ءِ رَ ] ( ع ص ) ارض ٌ فَئِرة؛ زمین موشان. ( منتهی الارب ). زمین موشناک. ( ناظم الاطباء ).