غوته خوردن

لغت نامه دهخدا

غوته خوردن. [ ت َ / ت ِ خوَرْ / خُرْ دَ ] ( مص مرکب ) غوطه خوردن. غوص کردن. رجوع به غوطه و غوته شود:
بمردن به آب اندرون چنگلوک
به از غوته خوردن به نیروی غوک.عنصری ( از فرهنگ اسدی ).