غلیزن

غلیزن یکی از اصطلاحات رایج در ادبیات فارسی است که به نوعی به معنای لغزیدن یا سر خوردن می‌باشد. این واژه به خوبی احساس ناپایداری و عدم ثبات را منتقل می‌کند. در زندگی روزمره، ما بارها با موقعیت‌هایی مواجه می‌شویم که در آن‌ها احساس می‌کنیم در حال غلیزن هستیم. این حس می‌تواند ناشی از شرایط اجتماعی، مشکلات اقتصادی یا حتی چالش‌های فردی باشد. در ادبیات، غلیزن به عنوان نمادی از عدم قطعیت و ناپایداری در روابط انسانی و وضعیت‌های اجتماعی به کار می‌رود. بسیاری از شاعران و نویسندگان با استفاده از این واژه، سعی در به تصویر کشیدن احساسات پیچیده و ناپایدار دارند. به طور کلی، غلیزن نه تنها یک واژه، بلکه یک مفهوم عمیق و چند بعدی است که می‌تواند به ما کمک کند تا بهتر با چالش‌های زندگی و ناپایداری‌های آن کنار بیاییم. استفاده از این واژه در متون ادبی و روزمره، می‌تواند به غنای زبان فارسی و عمق معانی آن بیفزاید.

لغت نامه دهخدا

غلیزن. [ غ َ زَ ] ( اِ ) غلیژن. ( برهان قاطع ). غریزن یعنی گل سیاه که ته حوض ماند. ( فرهنگ رشیدی ) ( انجمن آرا ). رجوع به غلیژن و غریزن شود.