غلوب

لغت نامه دهخدا

غلوب. [ غ َ ] ( ع ص ) غالب. ( لطائف اللغات ). این لغت در فرهنگهای تازی نیامده است و مولانا نیز آن را در بیت زیر استعمال کرده است:
اینچنین پیچید مطلوب وطلوب
اندرین لعبند مغلوب و غلوب.مولوی ( مثنوی ).