لغت نامه دهخدا
طناب نهادن. [ طَ ن ِ / ن َ دَ ] ( مص مرکب ) کنایه از پیمودن. میرمعزی راست:
برین حدیث شها شهر تو دلیل بس است
که از عمارت او ملک یافت رونق و آب
بدولت تو منجم بر او کشیده رقم
بهمت تو مهندس بر او نهاده طناب.( از آنندراج ).
طناب نهادن. [ طَ ن ِ / ن َ دَ ] ( مص مرکب ) کنایه از پیمودن. میرمعزی راست:
برین حدیث شها شهر تو دلیل بس است
که از عمارت او ملک یافت رونق و آب
بدولت تو منجم بر او کشیده رقم
بهمت تو مهندس بر او نهاده طناب.( از آنندراج ).
( ~. نَ دَ ) [ ع - فا. ] (مص ل. ) طناب زدن.
( مصدر ) پیمودن اندازه گرفتن.
طناب زدن.