طفح

لغت نامه دهخدا

طفح. [ طَ ] ( ع مص )پر و لبالب گردیدن آوند و پر کردن آن ( لازم و متعدی ). ( منتهی الارب ). سرریز شدن. لبریز شدن. لبالب و پر شدن ظرف. ( منتخب اللغات ). || پر شدن از شراب. || بر تمامی ایام بچه آوردن زن. || برداشتن باد پنبه را و بردن. ( منتهی الارب ).

قرین رحمت یعنی چه؟
قرین رحمت یعنی چه؟
کپه اقلی یعنی چه؟
کپه اقلی یعنی چه؟
فال امروز
فال امروز