«طبار» واژهای با ریشه عربی است که در یکی از معانی، به بلاها، سختیها و دشواریهای زندگی اشاره دارد و بیشتر در متون ادبی و کهن دیده میشود. این کاربرد بار معنایی منفی و هشداردهنده دارد. در معنای دیگر، «طبار» نام نوعی درخت است که از نظر شکل و ویژگیها به درخت انجیر شباهت دارد. این معنا بیشتر در منابع گیاهشناسی و داروشناسی قدیم آمده است. برخی کتابهای طب سنتی، «طبار» را صنفی از انجیر بزرگ و سرخرنگ معرفی کردهاند که میوهای درشت و قابل توجه دارد. در برهان لغت نیز آمده است که «طبار» نوعی انجیر سرخ و بزرگ است و از نظر ظاهر با انجیرهای معمول تفاوت دارد. در فرهنگ فارسی، بیشتر بر معنای گیاهی این واژه تأکید شده و به عنوان درختی شبیه به انجیر معرفی شده است.
طبار
لغت نامه دهخدا
طبار. [ طَ ] ( ع اِ ) ( بنات... ) بلاها و سختیها. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ).
طبار. [ طُب ْبا ] ( ع اِ ) درختی است مانا به درخت انجیر. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). صنفی از انجیر بزرگ سرخ است. ( اختیارات بدیعی ). قسمی انجیر بزرگ سرخ فام. نوعی از انجیرسرخ بزرگ. ( فهرست مخزن الادویه ). در برهان آمده است:طِبار نوعی از انجیر است و آن سرخ و بزرگ میباشد.
فرهنگ فارسی
درختی است مانا بدرخت انجیر