ضوجان
لغت نامه دهخدا
ضوجان. [ ض َ ] ( ع ص ) آنکه خشک و نیک لاغر باشد، از ستور و مردم و نخلة. ( منتهی الارب ).
جمله سازی با ضوجان
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 امروز به دلیل هوای بارانی و دلگیر، دچار یک ضوجان شدید شدهام و اصلاً تمایلی به بیرون رفتن از خانه یا صحبت کردن با کسی ندارم.
💡 آن پسر کوچک به دلیل اینکه نتوانست اسباببازی مورد علاقهاش را بخرد، دچار ضوجان شد و مدام در گوشه اتاق گریه و زاری میکرد.
💡 اگر این همه ضوجان و بیحوصلگی داری، شاید بهتر باشد کمی استراحت کنی یا با یک دوست صمیمی گپ بزنی تا حالت بهتر شود.