لغت نامه دهخدا
شکست برداشتن. [ ش ِ ک َ ب َ ت َ ] ( مص مرکب ) ترک و شکاف برداشتن بنا و مایل به ویرانی گردیدن. ترک و غاچ برداشتن. آثار ویرانی چون شکاف و خسف در بنایی پدیدار شدن. ( یادداشت مؤلف ).
- شکست برداشتن سقف ( دیوار )؛ ترک برداشتن آن.( یادداشت مؤلف ).
