شفوت
لغت نامه دهخدا
شفوت. [ ش ِ ] ( اِ ) دیو به شکل انسان. ( ناظم الاطباء ). غول بیابانی. ( از شعوری ج 2 ورق 141 ). || اهرمن. ( ناظم الاطباء ) ( از شعوری ج 2 ورق 141 ). || دیوانه. ( ناظم الاطباء ).
شفوت. [ ش ِ ] ( اِ ) دیو به شکل انسان. ( ناظم الاطباء ). غول بیابانی. ( از شعوری ج 2 ورق 141 ). || اهرمن. ( ناظم الاطباء ) ( از شعوری ج 2 ورق 141 ). || دیوانه. ( ناظم الاطباء ).