شایله

لغت نامه دهخدا

( شایلة ) شایلة. [ ی ِ ل َ ] ( ع ص ) صورتی است از شائله، مؤنث شائل، ماده شتر که شیرش کم شود چون هفت ماه بر حمل یا از نتاج آن بگذرد. رجوع به شائله شود.