لغت نامه دهخدا
ریزوفر. [ زُ ف ُ ] ( فرانسوی، اِ ) ریزوفرامانگل. چندل که درخت بومی افریقاست و موریانه آن را نمی خورد و برای مصرف ساختمان خریدار زیاد دارد. ( از جنگل شناسی ساعی ج 1 ص 286 ). درختی از رده دولپه ای های جداگلبرگ که دارای برگهای متقابل و ضخیم می باشد. برگهای طویل آن که نسبت به برگهای محوری می سازند، حامل گلهای کوچک می باشند. میوه اش سته و در برخی گونه ها شفت و محتوی یک دانه است. تین هندی. شوری. ( فرهنگ فارسی معین ). رجوع به مترادفات کلمه شود.
