رسدق

«رسدق» واژه‌ای معرب است که در متون قدیمی فارسی و عربی به کار رفته و معنای آن با حذف حرف الف از «رسداق» مرتبط است. معنای اصلی «رسداق» یا «رسدق» در منابع لغوی، «روستاک» یا «روستا» ذکر شده است، یعنی آبادی کوچک یا ده. این واژه به فرد ساکن ده یا دهاتی نیز اطلاق می‌شود و نشان‌دهنده زندگی در محیط روستایی است. فرهنگ‌های لغت فارسی، «رسداق»، «رستاق»، «رزداق» یا «رسدق» را معرب «روستاک» دانسته و معنای آن را روستا، ده یا قریه ذکر کرده‌اند. استفاده از «رسدق» در متون کهن بیشتر برای اشاره به آبادی‌ها، مناطق روستایی و افراد ساکن ده کاربرد داشته است. به طور کلی، این کلمه واژه‌ای معرب است که به معنای روستا، ده، دهاتی یا ساکن ده به کار می‌رود و در متون تاریخی و لغوی به جای «رسداق» یا «رستاق» آمده است.

لغت نامه دهخدا

رسدق. [ رُ دَ ] ( معرب، اِ ) با حذف الف به معنی اول ِ «رسداق » استعمال شده است. ( از شعوری ج 2 ورق 24 ). رجوع به رسداق شود.

فرهنگ فارسی

با حذف الف به معنی اول استعمال شده است.