لغت نامه دهخدا
راذم. [ ذِ ] ( ع ص ) شتر ماده که شیر راند و کذا شاة راذم؛ آن که شیرش روان باشد از کثرت. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). ناقة راذم؛ماده شتری که شیرش را دفع کند. ( از اقرب الموارد ).
راذم. [ ذِ ] ( ع ص ) شتر ماده که شیر راند و کذا شاة راذم؛ آن که شیرش روان باشد از کثرت. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). ناقة راذم؛ماده شتری که شیرش را دفع کند. ( از اقرب الموارد ).