لغت نامه دهخدا
دیبدار. ( اِ مرکب ) دیودار. درختی است که آن را شجرةاﷲ و شجرةالجن خوانند و آن صنوبرهندی است و آن را دیودار نیز گویند چه در فارسی بای ابجد و واو بهم تبدیل می یابند. ( برهان ) ( آنندراج ). صنوبر هندی. ( ناظم الاطباء ). و رجوع به دیودار شود.