کلمه «خباکا» در لغت به دو معنا ذکر شده است. معنای اول آن به محوطهای با دیوارهای کوتاه و باز اشاره دارد که شبانان برای جمعآوری و حفاظت موقت گوسفندان و دیگر دامها از آن استفاده میکنند. این سازه معمولاً ساده و باز است و نقش محلی برای حفاظت موقت دامها دارد. معنای دوم «خباکا» به خفه کردن یا گلو فشردن اشاره میکند و در این معنا بیشتر در متون ادبی یا توصیفی برای بیان اقدام خفه کردن به کار رفته است. این دو کاربرد نشاندهنده تفاوت میان معنای محلی و معنای عملی واژه است. در فرهنگ لغت آنندراج و انجمن آرای ناصری هر دو معنا ثبت شدهاند. کاربرد اول واژه بیشتر در زندگی روستایی و دامداری دیده میشود، در حالی که کاربرد دوم در بیان حالات خشونتآمیز یا فشار جسمی استفاده میشود. این واژه نمونهای از لغات قدیمی فارسی است که در متون مختلف بسته به زمینه کاربرد معنای متفاوتی دارد.
خباکا
لغت نامه دهخدا
خباکا. [ خ َ ] ( اِ ) چاردیوار سرگشاده که شبانان گوسفندان در آن کنند. ( از آنندراج ) ( از انجمن آرای ناصری ). || خفه کردن. گلو فشردن:
خدنگش بیشه بر شیران کند تنگ
کمندش دشت برگوران خباکا.دقیقی.
