لغت نامه دهخدا
خارناک. ( ص مرکب ) پرخار. بسیارخار. باخار. مشائک. شائکه. ( منتهی الارب ). || خاردار. چون زمین خارناک. گیاه خارناک.
خارناک. ( ص مرکب ) پرخار. بسیارخار. باخار. مشائک. شائکه. ( منتهی الارب ). || خاردار. چون زمین خارناک. گیاه خارناک.
دارای خار.
(اسم ) جایی که خار بسیار باشد پرخار.