لغت نامه دهخدا
خارشک. [ رِ ش َ ] ( اِ مرکب ) بیمار ابنه زدگی. حِکَّه. خارش. || خارش مقعد که آن را کِرمَک گویند.
خارشک. [ رِ ش َ ] ( اِ مرکب ) بیمار ابنه زدگی. حِکَّه. خارش. || خارش مقعد که آن را کِرمَک گویند.
۱. = جرب
۲. [عامیانه] میل شدید جنسی.
بیمار ابنه زدگی حکه