جذال

لغت نامه دهخدا

جذال. [ ج ِ ] ( ع اِ ) یعنی بیخ درخت و تنه آن بی شاخ و کنده هیزم. ( آنندراج ). ج ِ جِذل، بمعانی فوق. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ).