جاوانیدن

لغت نامه دهخدا

جاوانیدن. [ دَ ] ( مص مرکب ) صدا کردن پرندگان و سگالیدن آنها در وقت ترس. || دائمی بودن. || تف انداختن. ( ناظم الاطباء ).

صدا کردن پرندگان و سگالیدن آنها در وقت