لغت نامه دهخدا
( توحیة ) توحیة. [ ت َ ی َ ] ( ع مص ) شتابانیدن. ( تاج المصادر بیهقی ). شتابانیدن کسی را. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ) ( از اقرب الموارد ). یقال: وحی الدواء الموت؛ ای عجله. ( اقرب الموارد ).
برای دسترسی سریع و آسان میتوانید لغت یاب را نصب کنید
برای نصب لغت یاب در ios لطفا آیکون
را زده و گزینه Add to Home Screen را انتخاب کنید.
مایل به دریافت اعلان فال ویدیویی روزانه هستید؟