لغت نامه دهخدا
تهریت. [ ت َ ] ( ع مص ) نیک پختن گوشت. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). || فراخ گردیدن کنج دهان. و از بعض عرب: علمهم الرجز یهرت اشداقهم. ( از اقرب الموارد ).
تهریة. [ ت َ ی َ ] ( ع مص ) هروی ساختن جامه را یا زرد گردانیدن آن را. یقال: هریت العمامة؛ ای صفرتها. ( منتهی الارب ) ( از آنندراج ) ( از ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). عمامه زرد گردانیدن. ( تاج المصادر بیهقی ).
