تفکیه واژهای است عربی که در فارسی به چند معنا به کار رفته است و محور اصلی آن خوشرفتاری و ملاطفت است. این کلمه در یک معنا به خوشمنشی نشان دادن با کسی از راه سخن شیرین، لطیف و دلنشین اشاره دارد و بر نرمی گفتار و رفتار دلالت میکند. تفکیه در این کاربرد، نوعی جلب دل و ایجاد صمیمیت از راه زبان محسوب میشود. در معنای دیگر، تفکیه به آوردن میوه برای قوم یا گروهی از مردم گفته میشود. همچنین به عمل میوه خورانیدن به جمعی از افراد اطلاق شده است. در این معنا، جنبهای از پذیرایی و بخشش در آن نهفته است. بنابراین تفکیه هم بار معنایی اخلاقی و رفتاری دارد و هم بار معنایی اجتماعی و آیینی. در مجموع، این واژه بیانگر نرمی، لطف، و توجه به دیگران چه در گفتار و چه در رفتار است.
تفکیه
لغت نامه دهخدا
تفکیه. [ ت َ ] ( ع مص ) خوش منشی نمودن با کسی به سخن شیرین و لطیف.( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). || میوه آوردن جهت قوم. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). میوه خورانیدن قوم را. ( از اقرب الموارد ).
