لغت نامه دهخدا
تخدیع. [ ت َ ] ( ع مص ) زدن غیرنافذ نابرنده. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). تخدیع به شمشیر؛ زدن زدنی غیرنافذ و نابرنده. ( از اقرب الموارد ). || فریفتن. ( مؤید الفضلاء ) ( آنندراج ).
برای دسترسی سریع و آسان میتوانید لغت یاب را نصب کنید
برای نصب لغت یاب در ios لطفا آیکون
را زده و گزینه Add to Home Screen را انتخاب کنید.
مایل به دریافت اعلان فال ویدیویی روزانه هستید؟